Hvar i Wyspy Pakleni (Prywatnie)

Prom zawozi na Hvar i zostawia tam do powrotu. To cały problem z robieniem Hvaru jako wycieczki jednodniowej — najlepsze części wyspy to zatoczki wokół niej, a rozkład trzyma w porcie.

Prywatna łódź motorowa odwraca to. Ze Splitu na Hvar płynie się około pięćdziesięciu minut, dzięki czemu miasto staje się przystankiem, a nie celem, a archipelag Pakleni tuż przy porcie staje się popołudniowym programem. Palmižana, Vinogradišće, mniejsze zatoczki bez nazwy na mapie — sosnowy las schodzący do czystej, głębokiej wody, i skipper, który wie, która jest pusta o drugiej po południu.

Dziewięć godzin, cała łódź, do dwunastu gości, 1200 €.

Łańcuch około dwudziestu małych wysp ciągnących się na zachód od miasta Hvar, na tyle blisko siebie, że przeprawa między zatoczkami trwa kilka minut. Nazwa pochodzi od *pakliny*, żywicy sosnowej używanej dawniej do uszczelniania drewnianych kadłubów, a nie od niczego piekielnego — powszechne błędne tłumaczenie jako „Piekielne Wyspy" jest niepoprawne i warto to wiedzieć, zanim ktoś w grupie je powtórzy.

W praktyce to najlepsze miejsce do pływania w zasięgu Hvaru. Woda jest wystarczająco głęboka i chłodna, by być naprawdę przejrzysta, zatoczki są osłonięte od większości kierunków wiatru, a ponieważ dotrzeć można tylko łodzią, tłum rzednie, gdy tylko opuści się te dwie z restauracjami.

Palmižana ma marinę, kamienistą plażę i lunch. Vinogradišće to pocztówka. Te bez nazwy to miejsca, do których skipper zabiera grupy chcące mieć wodę tylko dla siebie.

Większość grup chce dziewięćdziesięciu minut do dwóch godzin. To wystarcza na marmurową Pjacę — największy plac w Dalmacji — katedrę na jej wschodnim krańcu, spacer w górę ku hiszpańskiej fortecy, jeśli ktoś ma ochotę, i porządny lunch przy stole zamiast pospiesznego.

Wejście do fortecy zajmuje około dwudziestu minut w jedną stronę, a widok na kanał Pakleni to zdjęcie, które każdy w końcu zachowuje. Warto, jeśli grupa chce; można pominąć przy trzydziestu pięciu stopniach.

Hvar jest też drogi jak na chorwackie standardy, co zaskakuje ludzi. Lunch na riva kosztuje mniej więcej tyle, ile we włoskim mieście turystycznym. Konoby dwie ulice dalej są o połowę tańsze i lepsze.

Gdy grupa chce pływania i miasta zamiast listy zadań do odhaczenia. Trasa do Niebieskiej Groty to dziesięć godzin i dwie długie przeprawy przez otwarte morze dla jednego niezwykłego dziesięciominutowego przeżycia; to dziewięć godzin osłoniętej wody z większą ilością czasu w niej.

To też lepszy wybór przy wietrze. Zatoczki Pakleni pozostają nadające się do pływania w warunkach, w których przeprawa do Biševa robi się niewygodna, więc w graniczny dzień ta trasa często działa, gdy trasa do groty by nie zadziałała.

A dla każdego podatnego na chorobę morską to po prostu łatwiejszy dzień — krótsze odcinki, więcej osłony i nigdy więcej niż dwadzieścia minut od lądu.

Łódź może odebrać grupę z większości marin i hoteli nadmorskich w promieniu około trzech mil morskich od centrum Splitu, a także z Trogiru. W tym promieniu nie ma dopłaty.

Dla tej trasy w szczególności można zaoszczędzić realny czas. Grupa nocująca po stronie Marjan lub w kierunku Žnjan może być na pokładzie piętnaście minut wcześniej niż gdyby wszyscy zbierali się najpierw na Riva, a w dziewięciogodzinnym dniu to piętnaście minut wody w Pakleni zamiast piętnastu minut spaceru.

Na pokładzie: maski i płetwy do snorkelingu dla wszystkich, wiatrówki na przeprawę, woda butelkowana, lodówka turystyczna, głośnik Bluetooth i toaleta morska.

Zabierzcie strój kąpielowy założony pod ubraniem, ręcznik, krem z filtrem bezpieczny dla raf i kapelusz z troczkami. Przy prędkości przelotowej niezawiązany kapelusz znika. Buty do wody są opcjonalne w zatoczkach Pakleni, ale przydatne na kamieniach.

Zabierzcie gotówkę na lunch na Hvarze — konoby z dala od riva są tańsze, a kilka przyjmuje tylko gotówkę. Na tej trasie nigdzie nie ma opłaty za wstęp, co czyni ją jednym z łatwiejszych dni do zbudżetowania.