Plaża Stiniva: dlaczego dotrzesz tam tylko łodzią

Mała kamienista plaża na południowym wybrzeżu wyspy Vis, całkowicie ukryta wewnątrz naturalnego amfiteatru skał. Wejście stanowi wąska szczelina w klifach, szeroka na około 4 metry, w miejscu gdzie dwie skalne ściany niemal się stykają: przepływasz przez nią, a za Tobą otwiera się zatoka.

Zatoka ma od 60 do 70 metrów szerokości i otoczona jest 100-metrowymi wapiennymi klifami, które wznoszą się prosto z wody. Kamienista plaża jest niewielka: ma może 80 metrów długości. Przy brzegu woda jest płytka, szybko pogłębiając się do 5 metrów lub więcej w centrum zatoki.

W 2016 roku została wybrana najlepszą plażą Europy. Zasłużenie.

Południowe wybrzeże Vis to klify. Do Stinivy nie prowadzi żadna droga. Jedynym dojściem lądowym jest stroma ścieżka piesza prowadząca z leżącej wyżej wsi Žužeca: około 25 minut w dół po nierównym terenie.

Wędrówka nie jest szczególnie trudna, ale jest gorąca, prowadzi przez odsłonięty teren i wymaga solidnego obuwia. Większość odwiedzających nie wybiera tej opcji, ponieważ najpierw trzeba dotrzeć do Žužecy (potrzebny jest samochód lub wynajęty pojazd), a upał sprawia, że powrotna wędrówka latem jest nieprzyjemna.

Od strony morza zatoka jest dostępna: łódź kotwiczy tuż przed skalnym przesmykiem, na głębokości od 8 do 15 metrów, a goście przepływają przez szczelinę wpław lub dopływają łodzią pomocniczą (tenderem).

Przesmyk łączący otwarte morze z wewnętrzną zatoką to wizualny punkt kulminacyjny wycieczki. Dwie ściany z jasnego wapienia niemal stykają się nad głową. Światło słoneczne przenika przez wąską szczelinę, a woda poniżej ma turkusowy odcień i jest płytka. Przepłynięcie przez nią trwa od 10 do 15 sekund.

Łodzie nie mogą wpłynąć do zatoki, ponieważ przesmyk jest zbyt wąski i zbyt płytki. Głębokość w przesmyku wynosi od 2 do 4 metrów: wystarczająco dla pływaków, ale nie dla żadnej jednostki motorowej.

W spokojne dni woda w przesmyku jest gładka jak lustro. W wietrzne dni fala może wciskać się przez szczelinę, przez co przepłynięcie staje się bardziej wymagające. Gdy warunki są graniczne, łodzie wycieczkowe kotwiczą, a gości dowozi się tenderem.

Cicho, nawet gdy na zewnątrz kotwiczą łodzie. Amfiteatr skał tłumi dźwięki. Słychać tylko małe fale uderzające o kamyki, od czasu do czasu czyjś głos i nic więcej.

Woda wewnątrz jest spokojniejsza niż na zewnątrz. Klify blokują wiatr i falowanie. Widoczność wynosi zwykle od 10 do 15 metrów. Kamienne dno ma jasny, wapienny kolor: dzięki temu woda nad nim wygląda bardziej na turkusową niż niebieską.

W zatoce sezonowo działa mały bar plażowy: sprzedaje zimne napoje i lody, bez prawdziwego jedzenia. Za barem znajdują się toalety. Ceny są na poziomie turystycznym.

Późny poranek (10:00–12:00). Słońce stoi wysoko, zatoka jest w pełni oświetlona, a woda ma najjaśniejszy kolor. To także pora, gdy przypływają łodzie wycieczkowe.

Wczesne popołudnie (14:00–16:00): zatoka zaczyna wchodzić w cień, gdy słońce przesuwa się na zachód, a zachodni klif rzuca cień.

Późne popołudnie (16:00 i później): zatoka jest już głęboko zacieniona. Chłodniej, bardziej klimatycznie, ale mniej fotogenicznie.

W kwietniu i październiku zatoka bywa zupełnie pusta. W maju i czerwcu normą jest od 2 do 5 łodzi zakotwiczonych na zewnątrz. W lipcu i sierpniu na zewnątrz kotwiczy od 10 do 20 łodzi, a na plaży w szczycie sezonu przebywa od 50 do 100 osób. Zatoka jest mała: szybko się zapełnia.

Aby doświadczyć jej w największym spokoju, wybierz się poza sezonem lub wczesnym rankiem, przed godziną 10:00.

Dotyczy to wszystkich, którzy przypływają łodzią kotwiczącą przed przesmykiem, także czarterem prywatnym. Zwykła żabka lub kraul w zupełności wystarczą: woda jest na tyle spokojna, że poradzą sobie nawet przeciętnie wprawni pływacy.

Dzieci powinny mieć kamizelki ratunkowe: łódź je zapewnia. Przesmyk nie jest niebezpieczny, ale dystans do przepłynięcia wynosi od 30 do 50 metrów, a głębokość miejscami przekracza wzrost człowieka.

Jeśli masz buty do wody, załóż je. Kamyki przy wejściu do przesmyku są ostre pod stopami.

Wodoszczelne etui na telefon lub kamera GoPro dobrze uchwycą ten przesmyk. Światło wpadające przez skalną szczelinę robi wyjątkowe wrażenie.

Stiniva to drugi przystanek wycieczki po 5 wyspach, zaraz po samej Niebieskiej Grocie, i jedyny, na którym nikt nie moczy nóg. Łódź nie kotwiczy. Krótko po 11:00 skiper podchodzi blisko skalnej szczeliny, zwalnia, a zatoczka otwiera się w przesmyku: kamyki, turkus, dwie ściany, które niemal się stykają. Jakieś dziesięć minut i dzień płynie dalej.

To świadomy wybór. Dobre czterdzieści minut, które pochłonęłoby kotwiczenie, wpłynięcie, plaża i powrót wpław, trafia zamiast tego do Budikovaca, do dwóch godzin w Hvarze i do ostatniej kąpieli w ukrytej zatoczce przy Milnie. Jeśli chcesz przepłynąć przez przesmyk, wybierz prywatny czarter do Niebieskiej Groty: w dniu prywatnym łódź może zakotwiczyć przed szczeliną, jeśli grupa sobie tego życzy.

Nawet jako podejście to działa. Wielu gości mówi, że moment, w którym zatoczka pojawia się w skalnej szczelinie, to ich zdjęcie dnia.

Klasyczne ujęcie robi się z wnętrza zatoki, patrząc przez przesmyk w stronę otwartego morza. Najlepiej sprawdza się szerokokątny obiektyw 16–24mm.

Ujęcie z drona z góry jest kultowe, ale latem loty dronów wokół Vis są ograniczone ze względu na ruch. Sprawdź aktualne przepisy.

Selfie na skalnym występie z boku cieszy się popularnością, ale jest tam ślisko. Zachowaj ostrożność.

Więcej informacji: zajrzyj także do naszego kompletnego przewodnika po Niebieskiej Grocie, artykułu o snorkelingu w Lagunie Budikovac, tekstu o tym, którą zatokę wybrać na Wyspach Pakleni, oraz do opisu dnia degustacji win na wyspie Vis, by poznać szerszą historię tej wyspy. Trasa: /tours/blue-cave-5-island-tour.